Domowa pirotechnika, czyli wszystko jest dla ludzi… odpowiedzialnych.
Fascynacja materiałami wybuchowymi może mieć różne podłoże. Zdrowy, zrównoważony człowiek czerpie satysfakcję z iluminacyjnych efektów własnoręcznej pracy. Cieszy się, że petarda, którą zrobił, cudownym rozbłyskiem na niebie zachwyciła widzów. Nic nie daje takiego zadowolenia jak możliwość powiedzenia sobie, że zacytuję tu imć pana Zagłobę: „Jam to, nie chwaląc się, sprawił!” Ale jest grupa ludzi, których fascynacje mają niezdrowe, wręcz chorobowe podłoże – to piromani. Bawi ich igranie z niebezpieczeństwem, strach własny i to, że mogą strach wywołać u innych. Nie wahają się odpalać petard w miejscach publicznych, przed sklepami, na parkingach, w pobliżu dziecięcych placów zabaw. Ustrzec się przed piromanami nie sposób… chociaż polskie prawo przewiduje odpowiednie kary za powyższe zachowania.
Wróćmy jednak do zdroworozsądkowych wielbicieli chemii wybuchowej. Właśnie… Żeby móc domowym sposobem zrobić petardę, trzeba dobrze znać się na chemii i fizyce. Trzeba też umieć liczyć… nie wystarczy wymieszać było co, w byle jakiej ilości i w byle czym… to na pewno skończy się śmiercią domorosłego wielbiciela fajerwerków. Internet pełny jest stron podających gotowe przepisy na petardy. Instrukcje są jasno napisane i zobrazowane zdjęciami. Ale nic niezastąpi rzetelnej wiedzy z przedmiotów ścisłych, która może uratować domowemu pirotechnikowi życie.
Jakie typu fajerwerków można zrobić w domu?
Przed wszystkim „w domu” to metafora, bo zasady bezpieczeństwa wymagają montażu petard w dobrze wentylowanym pomieszczeniu gospodarczym lub wręcz na świeżym powietrzu. A wszystko to, z powodu możliwości emisji trujących gazów, i unoszących się w powietrzu pyłków różnych chemicznych składników używanych do produkcji materiałów wybuchowych.
Pirotechnika może być ciekawym hobby, pod warunkiem zachowania szczególnych środków ostrożności. Prócz już tu wymienionych trzeba pamiętać o:
- myciu rąk i twarzy po każdorazowym kontakcie z chemikaliami,
- pracowaniu w rękawicach, okularach i masce przeciwpyłowej,
- przechowywaniu odczynników chemicznych w specjalnych warunkach i pojemnikach (najlepiej kartonowych, gdyż w razie wybuchu nie zamieni się w śmiertelny szrapnel,
- o trzymaniu osobno paliw i utleniaczy,
- o pracowaniu z małymi ilościami substancji i mieszanek,
- o dobrym przygotowaniu warsztatu,
- o nie działaniu na żywioł.
Bezpieczeńswo podczas pokazów pirotechnicznych to podstawa doberj zabawy.
Jakiego typu fajerwerki i można zrobić własnoręcznie?
- Petardy kuliste,
- petardy z karbidu,
- kapiszony,
- petardy aluminiowe,
- petardy z pudełka po kliszy,
- szelki,
- fugasy,
- rakiety,
- wodospady,
- wulkany,
- świece dymne,
- petardy hukowe,
- świszczały,
- rzymskie ognie,
- race, f
- fontanny,
- bomby włoskie,
- motyle.
Jest tego całkiem sporo… ale trzeba się naprawdę napracować (czasem wykonanie jednej petardy zajmuje około tygodnia), by efekt był zadowalający, a fajerwerk bezpieczny.
Domowa pirotechnika to hobby dla rozważnych, odpowiedzialnych i wytrwałych, a przede wszystkim pełnoletnich wielbicieli sztucznych ogni.